شماره‌ 387 ماهنامه‌ فیلم - آذر 138۷

فهرست مطالب
سینمای ایران
خشت و آینه: یادداشت‌هایی از نویسندگان مجله درباره‌ی نكته‌هایی در متن و حاشیه‌ی سینمای ایران
رویدادها: فیلم‌های تازه: پاداش (كمال تبریزی)، بار هستی (امیر قویدل)، پنالتی (انسیه شاه‌حسینی)، آن سوی پرچین (محسن محسنی‌نسب)، به كبودی یاس (جواد اردكانی)، سایه‌ی وحشت (عماد اسدی)/ سینما جمهوری سوخت/ برنامه‌های هنری در زندان/ سایت خانه‌ی سینما/ در دست تولید/ افتتاح سالن شماره‌ی یك سینما جوان/ درگذشت خسرو تسلیمی/ برگزیدگان جشنواره‌ی رشد/گپی با طراحان قدیمی سردر و پوستر فیلم/ خبرهای كوتاه/ گپ: با حسین فرح‌بخش و لاله اسكندری
ایستگاه آذر: مهرداد میركیانی/ كاوه ایمانی/ محمد فوقانی/ محسن طنابنده/ رؤیا نونهالی/ رضا درمیشیان/ الناز شاكردوست/ افسانه بایگان/ لیلا زارع/ امیر توسلی/ نازنین فراهانی/اصغر فرهادی/ حمید گودرزی

 

قصه ایرانی

قصه

كچل مم سياه

روزي بود و روزگاري بود. كچلي بود به نام مم سياه كه از دار و ندار دنيا فقط يك ننه پير داشت.  

كچل مم سياه روزي از ننه اش پرسيد «ننه! پدر خدا بيامرزم از مال و منال دنيا چيزي برام به ارث نگذاشت؟» 

پيرزن گفت «چرا! همين تفنگي كه به ديوار آويخته شده از پدرت مانده.»

كچل مم سياه تفنگ را برداشت؛ اندخت گل شانه اش و در سياهي شب به قصد شكار رفت بيرون. هنوز چندان راهي نرفته بود كه يك دفعه چشمش به جانوري افتاد كه از يك طرفش نور مي تابيد و از طرف ديگرش صداي ساز و آواز به گوش مي رسيد. كچل مم سياه جانور را نشانه گرفت و تفنگش را به صدا درآورد. وقتي رفت جلو ديد گلوله جانور را زخمي كرده. با خودش گفت «فعلاً همين شكار از سر ما زياد است؛ مي بريمش خانه از نورش استفاده مي كنيم و به ساز و آوازش گوش مي دهيم و عيش دنيا را مي كنيم.»  و جانور را كول كرد و راه افتاد طرف خانه. 

به خانه كه رسيد در زد. ننه اش آمد دم در. پرسيد «كي هستي اين وقت شب؟ آدمي؟ جني؟ چي هستي؟»

كچل مم سياه جواب داد «نه جن هستم و نه پري. مم سياهم!»

پيرزن داد زد «جلدي برگشتي چرا؟ تا نان به دست نياري در به رويت وا نمي كنم.»