نگاهی به نمایشهای سنتی امروز جهان
نمایش وایانگکولیت : اندونزی، مالزی، چین، تایلند و جاوه
شاید شاخصترین درام آسیایی تئاتر سایه باشد که در مناطق مختلف کشورهای اندونزی، مالزی و تایلند به اشکال گوناگون اجرا میشود. این شیوه ظاهراً در جزیره جاوه در اندونزی پرورش یافته و در این منطقه وایانگ کولیت نامیده میشود.
خاستگاه وایانگ کولیت برای ما روشن نیست. بعضی از محققان معتقدند که وایانگ کولیت از نمایشهای بومی جاوه است و عدهای برآنند که از هند به اندونزی رفته و باز عده دیگری هم معتقدند که از چین آمده است. خاستگاه آن هرکجا باشد در سده یازدهم همچون شکل هنری کاملاً پیچیدهای، متفاوت با شکلهای هندی و چینی، تحول یافته بوده است. شکل امروزین تئاتر سایه در اندونزی و مالزی، بین سدههای سیزدهم و هفدهم پیدا شد و در سده نوزدهم ویژگیهای بصری و قراردادهای اجرایی آن تثبیت شد.
در نمایش وایانگ کولیت عروسکهای مسطحی را به شکلی تزیینی از چرم میبرند و با انعکاس سایهشان بر روی پردهای، تصاویر پیچیدهای از نور و سایه ایجاد میکنند. این عروسکها را که طولشان بین 15 سانتیمتر تا بیش از یک متر است، بر روی میلههایی از شاخ گاومیش میچسباندند. شخصیتهای اصلی وایانگ کولیت غالباً از مهابهاراتا یا رامایانا گرفته شدهاند و از روی اندازه، شکل، رنگ و طرح لباسشان قابل تشخیصاند، و شخصیتهای فرعی بر اساس تیپ (غول، دلقک، خدایان و غیره) دستهبندی شدهاند. مجموعه عروسکهای وایانگ کولیت بالغ بر 300 تا 400 نوع است.
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مسعودعظیمی در سه شنبه سیزدهم مرداد 1388 و ساعت
1:35 |